//////
You are here: Home > Filmowy świat > CENTRALNE MIEJSCE ŚWIATŁA

CENTRALNE MIEJSCE ŚWIATŁA

Za przykład mogą tutaj służyć schody i ko­rytarze w filmie Zeszłego roku w Marienbadzie Alaina Resnaisa, korytarze i pokoje w Procesie <1962) Orsona Wellesa, opozycja pokoi i samo­lotów w Gładkiej skórze (1964) Francois Truf- fauta lub antologiczny już obraz schodów w odeskim porcie i armat w Pancerniku Potiom- kinie (1925) Siergieja Eisensteina. Powtarzające się rzeczy uzyskują w kinie „wyraz twarzy”, który może się stać bardziej znaczący niż sama rzecz.Jednak centralne miejsce w świecie „słów” filmowych zajmują obrazy człowieka. Obraz człowieka wchodzi do sztuki filmowej w po­staci całego świata złożonych znaków kulturo­wych. Na jednym biegunie sytuuje się tu wła­ściwa rozmaitym kulturom symbolika ciała ludzkiego (symbolika oka, twarzy, ust, rąk itd.), na drugim zaś — gra aktorska jako środek łączności z widzem i jako określana komunika­cja znakowa.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *